EPA (Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska) dopuszcza stężenie chloru w wodzie miejskiej na poziomie do 4 mg/l. To takie samo stężenie, jakie stosuje się w publicznych basenach. Każdy Twój prysznic naraża skórę i płuca na działanie chloru oraz dziesiątek innych chemikaliów, o których większość ludzi nawet nie myśli.

 

Twoja woda kranowa przebywa kilometry przez starzejącą się infrastrukturę, zanim trafi do Twojego domu. Po drodze zbiera środki chemiczne używane do uzdatniania, osady mineralne i śladowe zanieczyszczenia, które wpływają na wszystko – od kondycji skóry po działanie mydła.

 

Miejska woda kranowa w Stanach Zjednoczonych zawiera regulowane poziomy chloru, fluoru, produktów ubocznych dezynfekcji oraz śladowe ilości metali ciężkich. Choć jest ona prawnie zdatna do picia, substancje te wpływają na skórę i włosy poprzez wchłanianie przez skórę oraz wdychanie podczas gorących kąpieli, kiedy chlor paruje w zamkniętych pomieszczeniach.

 

Standardy jakości wody wg EPA

 

Ustawa o bezpiecznej wodzie pitnej (Safe Drinking Water Act) reguluje 90 zanieczyszczeń w wodzie kranowej w USA. Ale „regulowane” nie oznacza „nieobecne”. Oznacza to jedynie, że poziomy są monitorowane i utrzymywane poniżej maksymalnych dopuszczalnych limitów (MCL).

 

Te limity (MCL) są ustalane w oparciu o to, co jest technicznie możliwe do osiągnięcia przez zakłady uzdatniania wody, a niekoniecznie o to, co jest optymalne dla Twojego zdrowia. Badanie USGS z 2019 roku wykazało, że 45% próbek wody kranowej zawierało co najmniej jedno zanieczyszczenie powyżej progu wytycznych zdrowotnych, nawet jeśli znajdowało się poniżej limitu prawnego.

 

Różnica ma znaczenie. Limity prawne dopuszczają śladowe ilości substancji, których prawdopodobnie wolałbyś całkowicie unikać.

 

Typowe zanieczyszczenia w wodzie miejskiej

 

Miejska stacja uzdatniania wody usuwa większość niebezpiecznych bakterii i wirusów. Jednak sam proces oczyszczania wprowadza nowe substancje, a systemy dystrybucji dodają kolejne.

 

Chlor i chloramina są dodawane celowo, aby zabić bakterie. Stężenia chloru w większości systemów wynoszą od 0,5 do 2,0 mg/l, przy czym maksimum wyznaczone przez EPA wynosi 4 mg/l. Gdy chlor trafia do gorącej wody pod prysznicem, paruje. Wdychasz go. Wchłaniasz go przez skórę, która jest szczególnie przepuszczalna, gdy jest ciepła i mokra.

 

Fluor jest dodawany w większości systemów miejskich w stężeniu 0,7 mg/l, aby wspierać zdrowie zębów. Niektórzy go poszukują, inni wolą go filtrować.

 

Produkty uboczne dezynfekcji powstają, gdy chlor reaguje z materią organiczną w wodzie źródlanej. Najczęstszymi z nich są trihalometany (THM) oraz kwasy halogenooctowe (HAA). EPA dopuszcza do 80 części na miliard (ppb) dla całkowitej zawartości THM i 60 ppb dla HAA. Badania opublikowane w Environmental Health Perspectives wiążą długotrwałe narażenie na te substancje ze zwiększonym ryzykiem raka pęcherza.

 

Metale ciężkie wypłukują się z rur i armatury. Ołów jest najbardziej znany. Poziom interwencyjny EPA wynosi 15 ppb, ale Amerykańska Akademia Pediatrii stwierdza, że żaden poziom narażenia na ołów nie jest bezpieczny dla dzieci. Miedź może wypłukiwać się z rur w stężeniach do 1,3 mg/l.

 

Minerały twardej wody (wapń i magnez) nie są zagrożeniem dla zdrowia. Są jednak uciążliwością kosmetyczną, która według Water Quality Association dotyka 85% amerykańskich domów. Minerały te tworzą osad, zmniejszają skuteczność mydła i pozostawiają osad na skórze oraz włosach. Jeśli zauważyłeś osad na swojej armaturze, nasz poradnik o tym, jak rozpoznać twardą wodę pod prysznicem, omawia typowe oznaki.

 

Chlor: Najbardziej niedoceniane zagrożenie pod prysznicem

 

Picie chlorowanej wody naraża Cię na około 8 uncji (ok. 240 ml) płynu dziennie. Prysznic w chlorowanej wodzie naraża Cię na wdychanie odparowanego chloru i jego wchłanianie przez skórę przez 8–10 minut.

 

Badanie z 1986 roku opublikowane w American Journal of Public Health wykazało, że ludzie wchłaniają więcej chloru podczas 10-minutowego prysznica niż wypijając 8 szklanek tej samej wody. Gorąca woda otwiera pory. Opary chloru koncentrują się w zamkniętych przestrzeniach prysznicowych. Wdychasz je bezpośrednio do płuc.

 

Chlor usuwa naturalne oleje (lipidy), które chronią barierę skórną. Dlatego po chlorowanych kąpielach skóra wydaje się napięta lub sucha. Chlor utlenia białka we włosach, czyniąc je z czasem łamliwymi i odbarwionymi. Włosy blond mogą nawet nabrać zielonkawego odcienia w wyniku reakcji miedzi z chlorem. Pełną naukę stojącą za tym zjawiskiem wyjaśniamy w naszym artykule o tym, dlaczego chlor w wodzie pod prysznicem ma znaczenie.

 

Dla osób z egzemą, łuszczycą lub wrażliwą skórą narażenie na chlor może wywoływać zaostrzenia zmian. Pacjenci z astmą często zgłaszają, że opary chloru drażnią ich drogi oddechowe.

 

Nauka potwierdza to, co Twoja skóra już wie.

 

Metale ciężkie i osady mineralne

 

Ołów nie pochodzi ze stacji uzdatniania. Pochodzi z instalacji wodno-kanalizacyjnej w Twoim domu. Domy wybudowane przed 1986 rokiem często mają lut ołowiany w złączach rur. Nawet „bezołowiowa” armatura mosiężna może uwalniać niewielkie ilości ołowiu, zwłaszcza w wodzie o właściwościach korozyjnych.

 

Kryzys w Flint w stanie Michigan w 2014 roku zwrócił uwagę kraju na problem zanieczyszczenia ołowiem. Jednak narażenie na niski poziom ołowiu występuje w tysiącach domów, gdzie mieszkańcy nawet nie podejrzewają problemu. Dane EPA pokazują, że 10–20% całkowitego narażenia na ołów pochodzi z samej wody pitnej.

 

Rury miedziane są powszechne w nowoczesnej hydraulice. Gdy woda stoi w rurach przez noc, miedź może przenikać do pierwszego strumienia. Poziomy te gwałtownie rosną w nowym budownictwie w ciągu pierwszego roku, gdy rury „osiadają”. Niebiesko-zielone plamy na armaturze są wizualnym wskaźnikiem wypłukiwania się miedzi.

 

Minerały twardej wody powodują inny problem. Wapń i magnez nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, ale reagują z mydłem, tworząc nierozpuszczalny film. Film ten osadza się na skórze i włosach, pozostawiając osad, którego mydło i szampon nie są w stanie w pełni spłukać. Z biegiem czasu nagromadzenie minerałów zatyka słuchawki prysznicowe, zmniejsza ciśnienie wody i skraca żywotność urządzeń. Jeśli zmagasz się z uszkodzeniami włosów spowodowanymi twardą wodą, to właśnie osad mineralny jest zazwyczaj źródłem problemu.

 

Twardość wody powyżej 120 mg/l jest uważana za „twardą” według standardów USGS. Wiele regionów na południowym zachodzie, środkowym zachodzie i Wielkich Równinach przekracza 180 mg/l, co klasyfikuje się jako woda „bardzo twarda”.

 

 

Co to oznacza dla Twojego prysznica

 

Woda pod Twoim prysznicem to uzdatniona woda pitna. Spełnia ona federalne normy bezpieczeństwa dotyczące spożycia. Jednak kąpiel pod prysznicem wiąże się z innymi drogami narażenia: wysoką temperaturą, oparami i długotrwałym kontaktem ze skórą. Picie wody nie naraża Cię w ten sam sposób.

 

Gorąca woda potęguje wszystko. Otwiera pory, zwiększa wchłanianie i zamienia lotne chemikalia, takie jak chlor, w możliwe do wdychania opary. Zamknięta kabina prysznicowa koncentruje te opary.

 

Dlatego filtracja pod prysznicem stanowi osobną kategorię od filtrów do wody pitnej. Wielostopniowe filtrowane słuchawki prysznicowe, takie jak StoneStream EcoPower, wykorzystują media takie jak KDF (Kinetic Degradation Fluxion) i węgiel aktywny, aby zredukować chlor, metale ciężkie i niektóre rozpuszczone ciała stałe, zanim woda dotrze do Twojego ciała. Rozwiązują one problem narażenia przez skórę i drogi oddechowe, czego nie robią filtry do wody pitnej.

 

To, czy go potrzebujesz, zależy od jakości Twojej wody i Twojej wrażliwości. Jeśli Twoja skóra wydaje się sucha, włosy wyglądają na matowe lub czujesz chlor podczas prysznica, filtracja wyraźnie zmienia komfort kąpieli.

 

Często zadawane pytania

 

Czy woda kranowa jest bezpieczna do kąpieli?

 

Woda kranowa spełnia standardy bezpieczeństwa EPA dotyczące patogenów i toksyn. Jednak „bezpieczna” i „optymalna” to nie to samo. Chlor, minerały twardej wody i śladowe ilości metali ciężkich nie spowodują choroby w krótkim terminie, ale z czasem wpływają na zdrowie skóry, kondycję włosów i komfort.

 

Skąd mam wiedzieć, co jest w mojej wodzie kranowej?

 

Każdy miejski system wodociągowy publikuje roczny Raport Zaufania Konsumenta (CCR), zawierający listę wykrytych zanieczyszczeń i ich poziomów. Swój raport możesz znaleźć, wpisując w wyszukiwarkę „[nazwa Twojego miasta] water quality report” lub odwiedzając bazę danych CCR EPA. W przypadku wody ze studni lub bardziej szczegółowych badań, niezależne laboratoria analizują próbki za kwotę 100-300 USD.

 

Czy gotowanie wody usuwa chlor i zanieczyszczenia?

 

Gotowanie usuwa chlor poprzez odparowanie i zabija bakterie, ale koncentruje metale ciężkie i minerały. Wapń i ołów nie odparowują. Pozostają w wodzie, gdy jej objętość maleje. W przypadku wody do picia gotowanie sprawdza się w celach dezynfekcji. Pod prysznicem jest to niepraktyczne.

 

Czy poziomy chloru w wodzie kranowej są niebezpieczne?

Przy poziomach regulowanych przez EPA (poniżej 4 mg/l) chlor w wodzie kranowej nie jest toksyczny w sposób ostry. Długotrwałe narażenie na produkty uboczne dezynfekcji niesie ze sobą pewne ryzyko (patrz dane EPA i badania powyżej). Większym problemem dla większości ludzi jest podrażnienie skóry, suchość i podrażnienie dróg oddechowych spowodowane oparami chloru podczas kąpieli pod prysznicem.